Ik ben Chay, 36 jaar en rook al zo'n 20 jaar. Ik heb al enkele stoppogingen gedaan maar lukt niet om vol te houden. Nu ga ik het met Champix proberen en nu moet het gewoon gaan lukken.
Was me eerder niet zo opgevallen maar al mijn balkjes zijn helemaal groen 
In het begin kijk je daar zo erg tegen op, al je balkjes groen te krijgen. De eerste paar gaan vrij snel en dat doet dan best goed (erg hé, het is maar waar je je motivatie vandaan kan halen) maar dan lijkt het nog zo'n eeuwigheid om die laatste balkjes ook helemaal gifgroen te krijgen.
Maar nu zijn ze dat, heerlijk toch... 
Iemand wees mij er heel terecht op met felicitaties dat ik afgelopen week, 14 september, één jaar gestopt ben met roken.
Toen ik begon met stoppen, keek ik op tegen de mensen die al enkele maanden bezig waren of zelfs al het jaar gepasseerd waren. Dat was nog zoóóó ver weg...
Maar nu ben ik dan ook zo ver gekomen en eigenlijk viel het best mee. Het is verbazend goed gegaan en ondanks dat ik heel wat stress momentjes gekend heb het afgelopen jaar, kan ik niet zeggen dat ik nog heel veel moeite heb gehad om mezelf er tegen te verzetten.
Dus iedereen die nu in hun beginfase zit: kop op en hou vol, het wordt echt makkelijker en over een tijdje dan kun je lachen om je hersenkronkels die je nu ervaart
Gossie wat gaat tijd toch hard
In het begin dan kijk je uit naar de eerste week, dan de 100 sigaretten, de eerste maand, 1000ste sigaret, een half jaar. Daarna dan ben je er stukken minder mee bezig en dan ineens dan komt het 1ste jaar in zicht.
Ik had echt nooit gedacht dat het mij zou lukken. Jaren heb ik geworsteld om een succesvolle stoppoging, hoe kon ik die nou toch realiseren. Lang leve de Champix en Allen Carr, voor mij althans heeft dit geholpen alhoewel ik maar heel kort Champix gebruikt heb i.v.m. de heftige bijwerkingen. Maar door Champix heb ik wel een succesvol begin kunnen maken, uiteindelijk zijn die eerste dagen toch echt het moeilijkst.
Ik kan niet zeggen dat ik nooit meer het verlangen naar een sigaret heb. Dat heb ik wel en best vaak nog. Als iemand een shagbuil opent en de geur van verse tabak komt op je af, dan ruikt dat toch nog best aangenaam. Een rookpluim van een net aangestoken sigaret kan ook nog best aangenaam ruiken. Nog steeds bij sommige momenten komt de gedachten ineens opzetten "zo, en nu een lekker sigaretje" om vervolgens tot de conclusie te komen "oja, ik rook niet meer". Dat zijn even de moeilijke momenten maar, ik heb geleerd dat dit ook weer snel overgaat.
Dan zie je ook die mensen die nog zo afhankelijk zijn van die sigaret. Laatst waren ik en mijn vriend een keer bij een optreden (indoors). We waren zo met een groepje van 10 personen waarvan er zeker 6/7 roken. De entree was iets van € 10.00. Op zich niet veel maar ik vond het voor de rokers toch duur betaalt. Het roken had toch echt voorrang. In het begin wachten ze nog wel even tot een moment dat een bandje even pauze neemt of dat er van band gewisseld wordt. Maar naarmate de avond vordert en het alcoholgehalte toeneemt wordt er geheel overgegeven aan het nicotinemonster. Uiteindelijk waren ze meer buiten, dan binnen.
En dan besef je weer hoe gemeen dat nicotinemonster eigenlijk is en dat je dat toch echt niet meer wil. Hoe verleidelijk en gezellig het er soms ook uit kan zien en zoiets als ééntje bestaat niet, het is alles of niets. Dan maar niets...
8 maanden al gestopt, nooit gedacht dat ik het zou volhouden maar de laatste tijd heb ik het er soms echt moeilijk mee.
Ik zie menig gestopte roker om mij heen toch weer beginnen en daar ook van balen. Ik wil er echt ook niet meer aan beginnen, nooit meer, maar laatste tijd vrij veel stress op het werk en heel vaak raak ik dan ineens rusteloos met een enorm verlangen naar een sigaret.
Tot nu toe lukt het me steeds om me er tegen te verzetten maar ik vraag me wel eens af als er op zo'n moment iemand met een sigaret voor me zou staan, of het met dan ook lukt.
Toch vind ik het anderzijds ook echt vreselijk smerig. Als ik bij rokers ben geweest en mijn kleren stinken zo.
Afgelopen week ontving ik verkeerd bezorgde post terug aan mijn adres van mijn vader (waar ik geen contact meer mee heb). Hij is naar mijn weten jaren geleden gestopt met roken i.v.m. keelkanker. Hij had post ontvangen op zijn adres op mijn naam en dat bij ons in de brievenbus gedaan. Maar nu was het duidelijk dat hij stoppen met roken niet volgehouden heeft, de envelop die hij eerst geopend had en toen weer dichtgeplakt had stonk vreselijk naar de rook. Het was echt te smerig voor woorden. Nooit gedacht dat ik het ooit zo erg zou vinden stinken maar dit was echt ranzig. We hebben snel bekeken wat het was en weggegooit, uit huis ermee.
En dan op die momenten weet ik weer dat ik nooit meer wil roken, maar toch dat verlangen wat soms de kop op steekt.
Ik weet dat het gewoonte is en dat ik er wel weer door heen kom maar soms is het echt zo sterk.... :-s
Ik ben lang niet hier op het blog geweest. Veel nieuwe stoppers heb ik gezien wat weer bemoedigend is.
Ik ben nu inmiddels 5 maanden gestopt. Niet roken begint langzaam een gewoonte te worden hoewel ik de laatste paar weken toch enkele keren sterke behoefte aan een sigaret heb gehad. Het zijn steeds situaties die gedurende het niet roken nog niet aan bod zijn geweest, dus geheel vreemd is het niet maar wel lastig. Vooral omdat je juist nu niet meer bewust mee bezig bent, steekt het net ff harder en meer onverwacht de kop op.
Maar we trotseren nog steeds dat monster. Nu hier alle berichtjes te lezen van zoveel nieuwe stoppers geeft dat weer moed en motivatie om het vol te houden.
Succes iedereen!
